เรื่อง หลงเสียงเรไร
นามปาก: ภักจิตร
บทนำเรื่อง
ซ่า~~~~ สายฝนพร้อมใจกันโปรยปรายลงมายังพื้นดินชนิดที่หลบไม่ทัน
“จะรอให้ถึงบ้านก่อนนี่ไม่ได้เลย กลัวไม่ได้ตกหรือไงวะ" เธอบ่นอีกครั้งก่อนขึ้นควบจักรยานและรีบปั่นไป
"พี่ไปด้วย" ชายหนุ่มกระโดดซ้อนท้ายเธอพร้อมทั้งกอดเอวนั้นอย่างถือวิสาสะ
“นั่งดีๆ จะมากอดทำไม"
“ให้กอดแนย่านตก” (ขอกอดหน่อยกลัวตก)
“ตัวอย่างกับหมีควายคนที่ต้องกลัวควรเป็นฉัน!!" เรไรไม่มีทางเลือกเธอปั่นมาจนถึงกระท่อมปลายนาของยายสายจึงจอดรถทิ้งไว้และวิ่งเข้าไปหลบในนั้นก่อน ดูท่าฝนก็คงจะไม่หยุดและยังตกแรงขึ้นอีก แถมฟ้าก็ยังส่งเสียงร้องดังจนน่ากลัว
"เรไรไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร"
"เรไร...บาดแผลในใจเจ้าให้อ้ายเป็นคนรักษาได้บ่"[แผลที่ใจพี่ขอรักษาให้ได้หรือไม่]
///////////////////
แนะนำตัวละคร
เพราะว่ารักมานานแต่เธอนั้นมีคนในใจอยู่แล้ว จึงทำได้แค่เก็บความรู้สึกที่มีไว้ให้ลึกสุดใจ
1.แคน อายุ 32 ปี ส่วนสูง 180 บั้งข้าวหลาม 62
เจ้าของธุรกิจแบคโฮ-รถดั้ม
(ฉายาเฒ่าแก่รถจก)
++++++++++++++++++
ในเมื่อรักแล้วมันพังไม่เป็นท่า ถ้าอย่างนั้นก็อยู่มันบนคานนี่แหละ!!!
2.เรไร อายุ 26 ปี ส่วนสูง 160
แม่ค้าขายพริกที่เผ็ดแซ่บที่สุดในตลาด
(หมายถึงปาก)
*************
“อ้ายสิเป็นคนพาอิหล่าลงมาจากคานเอง”
(พี่จะเป็นคนหนูลงมาจากคานเอง)
-------------------------------------
ไม่นอกกาย นอกใจ
เขียวจนหญ้าอาย(ขอโทษหลายๆอ้ายมักเซิง)
คำเตือน
นิยายเรื่องเขียนขึ้นจากจิตนาการของนักเขียน ตัวละคร สถานที่ หรือเหตุการณ์ต่างๆเป็นเพียงการสมมติเรื่องราวขึ้นมาเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาชี้นำหรือดูหมิ่นอาชีพและบุคคลใดๆ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ทำใจให้ร่มๆ อ่านแบบใจเย็นๆ อย่าด่านักเขียนเพราะอ่อนไหวง่าย555 เนื้อเรื่องเป็นฟีลไทบ้านต่างจังหวัดพระเอกเป็นบ่าวสุรินทร์ติดชายแดน(เหมือนไรท์) ซึ่งบทสนทนาอาจจะมีภาษาถิ่นไรท์ได้แปลให้พร้อม(ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่เข้าใจ)
!!!มีการบรรยายเนื้อหาบนเตียง 18+
!!!มีคำหยาบบ้างตามสถานการณ์
สุดท้ายนี้อยากขอฝากรี๊ดที่น่ารักทุกคนที่ผ่านเข้ามาเจอช่วยกดหัวใจเป็นกำลัังใจให้ไรท์เตอร์มือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ และอย่าลืมกดเพิ่มเข้าชั้นเพื่อที่จะไม่พลาดการอัพเดท(เรื่องแรกในนามปากกา ภักจิตร ตั้งใจทำเต็มที่มาก ฝากเลี้ยงหมูตัวนี้อีกตัว กราบแนบกี)
!!ขอสงวนสิทธิ์ตาม พรบ. ลิขสิทธิ์ พศ.2537 ห้ามดัดแปลง คัดลอก หรือแสกนหนังสือฉบับนี้และนำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต!!