นารีรัตน์ถูกไล่ตะเพิดออกจากบ้านอย่างเจ็บปวด เธอตัดสินใจมาตามคำขับไล่ของคนใจร้ายเพื่อมาพบคนใจร้ายอีกคน ณ ไร่ภูพญาของพ่อเลี้ยงอัคราในนามของว่าที่เจ้าสาวของพญา ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของพ่อเลี้ยงอัครา ทันทีที่พบหน้า นายพญาก็วางกร่างชี้ปืนมายังเธอหาว่าเธอเป็นมอดไม้ที่ปลอมตัวมา นารีรัตน์จึงเล่าทุกอย่างว่าแท้จริงแล้วเธอเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่ ที่สำคัญเธอไม่ใช่มอดไม้อย่างที่พญากล่าวหา พญาไม่เชื่อว่าเธอผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าสวยๆ จะมาดี จึงกลั่นแกล้งเธอสารพัด แกล้งจูบ แกล้งหอม เอาฐานะว่าที่สามีมาบังหน้า สาวน้อยใจเด็ดตบฉาดใส่หน้าหล่อๆ ไปหลายที
"ฉันไม่ใช่ขยะที่คุณจะมาเกาะแกะเวียนวนเหมือนแมลงหวี่แมลงวันนะ"
"ปากดีแบบนี้ต้องเจอของดีบ่อยๆ อีกหน่อยก็เป็นผัวเมียกันแล้ว อย่าเล่นตัวหน่อยเลย"
"งั้นก็กรุณาเป็นสุภาพบุรุษด้วยระหว่างรอ"
"สุภาพบุรุษเป็นอย่างไรไม่ทราบ"
"อ้อ ลืมไปว่าคุณสะกดคำว่าสุภาพบุรุษไม่ออก"
"พูดมากขนาดนี้มาเป็นเมียเลยดีกว่า ไม่รงไม่รอมันแล้ว"
"กรี๊ดดด คนบ้า ปล่อยนะ!!!"