นาราพุ่งตัวเข้าไปในห้องทำงานของคิรินราวกับพายุด่วน ก่อนจะพบว่าห้องยังว่างเปล่า และไม่มีร่องรอยของเจ้าของห้องอยู่ภายใน
หล่อนหอบหายใจแรงด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะเห็นว่ากล่องเจ้าปัญหายังคงวางอยู่อย่างสงบเรียบร้อยบนโต๊ะทำงานของคิริน และยังไม่มีร่องรอยการแกะ
"ยังไม่ได้เปิด!" หล่อนแทบจะก้มกราบกล่องด้วยความตื่นเต้นดีใจ
"ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในจักรวาลที่บอสยังยุ่งจนไม่ได้แตะกล่องนี้!"
หล่อนพึมพำในใจ ก่อนจะเริ่มค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้โต๊ะ พร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบกล่องนั้น หัวใจหล่อนเต้นแรงราวกับกำลังทำภารกิจลับระดับชาติ
เสียงประตูเปิดดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้นาราแทบหยุดหายใจ
"คุณเข้ามาทำอะไรในห้องทำงานของผม"
เสียงของคิรินดังขึ้นเบื้องหลัง หล่อนตัวแข็งทื่อ พลางหันไปมองเขาช้าๆ พร้อมรีบซ่อนกล่องในมือเอาไว้ด้านหลัง
"เอ่อคือ" หล่อนพยายามกลบเกลื่อน แต่ในหัวว่างเปล่าขาวโพลน
สายตาของคิรินเลื่อนต่ำลงเล็กน้อย ก่อนจะหยุดอยู่ที่ชุดนอนลายหมูเด้งสีชมพูของหล่อน
"ผมถามทำไมไม่ตอบ" เขาถามย้ำอีกครั้ง เสียงนิ่งแต่อัดแน่นไปด้วยความกดดัน
"อ๋อ!" หล่อนพูด พลางยิ้มหน้าเจื่อน "พอดี ขยันค่ะ! ก็เลยกลับมาทำงานอีกรอบ!"
ขณะที่ตอบเขา หล่อนก็พยายามก้าวถอยหลังเพื่อที่จะหาทางออกไปจากห้องนี้ แต่ในความรีบร้อนลนลานไม่มีสตินั้น ทำให้กล่องหลุดมือร่วงลงกระแทกพื้นอย่างแรง
ปั้ก!
กล่องหล่นลงพื้น และในชั่วพริบตา ฝาปิดกล่องก็เปิดออก
ป๊อก ป๊อก ป๊อก
ดิลโด้สีสันสดใสขนาดใหญ่กลิ้งออกมาจากกล่อง ราวกับมันตั้งใจจะสร้างปรากฏการณ์ให้หล่อนขายหน้าไปชั่วชีวิต
สายตาของคิรินจับจ้องไปที่สิ่งนั้น ดวงตาคมกริบที่ปกติไม่เคยแสดงอารมณ์ใดๆ ตอนนี้เบิกขึ้นเล็กน้อย
"นี่มัน" เขาพึมพำเบาๆ
หล่อนช็อกค้าง พยายามรวบรวมสติ รีบพุ่งตัวไปตะครุบเจ้าดิลโด้ขึ้นมาถือไว้ในมือ
"เอ่อ นี่ไม่ใช่อย่างที่บอสคิดนะคะ!!!"