พี่สาวคนสวย VS หมาเด็กขี้อ้อน
>_____<
ความมั่นใจประมาณ 100%
ส่วนสกิลการอ่อย…เกิน 1,000% แล้วแม๊!
555463231125
“ถ้าขำพอแล้ว ก็ช่วยหนูหน่อย!” ข้ามฟ้าที่นอนแผ่อยู่บนพื้นมองค้อน แต่กระนั้นมือบางทั้งสองข้างก็อ้าแขนรออย่างรอคอย “ช่วยเลย หนูลุกไม่ขึ้นแล้ว”
“รู้แล้วๆ ” วาลุกาที่ยังขำอยู่เอื้อมมือทั้งสองข้างไปหาคนตัวเล็กกว่า แต่ในทันทีที่จับมือกัน แรงมหาศาลก็ดึงรั้งให้คนที่กำลังขำค้างร่วงลงไปคร่อมคนที่นอนอยู่บนพื้นในทันที “ว้าย!”
“ติดกับแล้ว!” ข้ามฟ้าหัวเราะคิกคัก มองดูคนที่คร่อมอยู่บนตัวด้วยสายตาแวววาวและเต็มไปด้วยความสดใส ก่อนมือบางทั้งสองข้างจะคล้องคอของคนตรงหน้าไว้อย่างเป็นธรรมชาติ แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงรื่นรมย์ “ลุกขึ้นได้เลยค่ะ หนูเกาะแน่นกว่าลูกลิงอีกนะจะบอกให้!”
“...”
วาลุกามองดูดวงตาคู่กลมโตที่กำลังมองประสานสายตามาด้วยความรู้สึกที่ยากหาคำอธิบาย รู้เพียงแค่ว่าแววตาที่จ้องมองมามันเต็มไปด้วยเรื่องราวและความแวววาวเหมือนลูกแก้วกลมกลิ้ง
มันเต็มไปด้วยความรู้สึกดึงดูดอย่างน่าประหลาด?
คนที่เผลอคิดนานเกินไปเลือกเบนสายตาหลบหนีอย่างช่วยไม่ได้
‘ฟอด!’
ท่ามกลางความเงียบงันที่เกิดขึ้น ริมฝีปากจิ้มลิ้มของข้ามฟ้าก็หอมแก้มนิ่มของคนที่ตัวเองคล้องคออยู่จนเกิดเสียงดัง ทำเอาวาลุกาที่หันหน้าหนีไปต้องหันขวับกลับมามองคนตรงหน้าด้วยสายตาตกตะลึง! ก่อนจะรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วพวงแก้มราวกับโดนลวก หญิงสาวนิ่วหน้าเล็กน้อยพร้อมขวมดคิ้วมุ่น แต่พอก้มมองดูคนที่อยู่ใต้ร่างแล้วเห็นอีกฝ่ายยิ้มกว้างซ้ำยังทำตาใสใส่ ก็หมดคำจะพูด
“...เล่นอะไรเนี่ย?”
“ก็พี่เมินหนูนี่นา หนูก็ต้องเรียกร้องความสนใจเป็นธรรมดา” คนตาใสบอกเสียงเจื้อยแจ้ว ก่อนจะอ้อนเสียงหวาน “อุ้มหนูขึ้นหน่อยนะ นะคะ”
“...”
ทักทายนะคะทุกคน
เรื่องนี้เป็น GL เรื่องแรกของโรสเลยค่ะ
(กราบแนบตักฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่า)
E-Book มาแล้วนะคะ
(โหลดใน MEB ได้เลยค่าาาาา)
นิยายเรื่อง ละติจูดที่ 0 องศา…ในเวลาที่โลกหยุดหมุน
ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
......
( หากมีการคัดลอก หรือ ปลอมแปลง จะทำการฟ้องร้องทั้งทางคดีแพ่ง และคดีอาญา และจะดำเนินคดีความตามกฏหมายให้ถึงที่สุดโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆทั้งสิ้น )
+++++++
ชื่อและนามสกุลของตัวละครทั้งหมด
เป็นเพียงชื่อสมมติที่ผู้เขียนแต่งขึ้นมาเท่านั้น