หลังเจิ้งเป็นเด็กกำพร้าที่พลเมืองดีเจออยู่ในเมืองเล็กๆอันห่างไกลถูก 2 สามีภรรยาผู้ใจดีรับไปเลี้ยงประดุจลูกของตนเองแต่เหมือนความรักของพ่อแม่บุญธรรมจะไม่สามารถถมช่องว่างในใจของเด็กชายได้ทำให้เขาโตมาเป็นคนทะเยอทะยาน จนเมื่อครอบครัวที่แท้จริงกลับมารับเขาจึงเลือกที่จะทิ้งพ่อแม่บุญธรรมและชีวิตยากจนไปอย่างไม่ใยดีแต่กลับกลายว่าถูกส่งไปแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ หลัวเจิ้งหลงดีใจในความรักจอมปลอมที่พ่อแม่ที่แท้จริงมอบให้แต่เมื่อพบว่าทุกสิ่งไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิดจึงเริ่มหนีแต่กลับถูกทรมานเหมือนเขาไม่ใช่ลูกตัวเอง ชายหนุ่มกลับบ้านเพื่อพบว่าพ่อแม่ที่แท้จริงรักลูกบุญธรรมของพวกเขามากกว่าครอบครัวไม่มีที่ให้เขายืนและยังพยายามเหยียบตนเองให้จมดินจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตที่เขาตายอย่างเดียวดายในบ้านเช่าอันทรุดโทรม
ชายหนุ่มได้ย้อนอดีตกลับมาใช้ชีวิตของตนเองเมื่ออายุ 17 เขากลับใจมาดูแลพ่อแม่บุญธรรมอย่างดีแต่ความแค้นในใจไม่อาจดับได้เมื่อพ่อแม่ทางสายเลือดมารับตัวเขาจึงเดินทางไปพร้อมกับความแค้นและความหวังที่จะมีชีวิตใหม่ที่ดีขึ้น
ถึงจะโปรยเรื่องมาเหมือนดราม่าแต่จำปีหอมถนัดนิยายเบาสมองมากกว่าเพราะฉะนั้นโทนเรื่องก็จะเป็นเรื่องตลกแน่ๆเขียนดราม่าไม่ค่อยจะสำเร็จเลย