‘ใช้ชีวิตเพื่อรอวันพบเจอ’ ประโยคนี้ดูเหมือนไม่ยาก แต่ใครเล่าจะรู้ว่ามีใครบางคนรอคอยที่จะได้พบคนที่สลักอยู่ในดวงใจมานานเหลือเกิน ไม่ใช่เพียงแค่สิบปีหรือทั้งชีวิต แต่เป็น ‘หลายภพชาติ’ ที่เฝ้ารอ

 

 

 

 

 

 

 

ฝากนิยายเรื่อง อาถรรพ์รักหอมหมื่นลี้ ฝากกดใจ +เข้าชั้นด้วยนะคะ  

พระเอกชื่อ พระราม (พ่อครูพระราม)  

นายเอกชื่อ หอมหมื่นลี้  

นิยายเรื่องนี้ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ  

❤️ 

‘ใช้ชีวิตเพื่อรอวันพบเจอ’ ประโยคนี้ดูเหมือนไม่ยาก  

แต่ใครเล่าจะรู้ว่ามีใครบางคนรอคอยที่จะได้พบคนที่สลักอยู่ในดวงใจมานานเหลือเกิน  

ไม่ใช่เพียงแค่สิบปีหรือทั้งชีวิต แต่เป็น ‘หลายภพชาติ’ ที่เฝ้ารอ  

รอเพื่อจะได้ยลโฉมแม่ยอดดวงใจอีกครา 

❤️ 

“ตื่นได้แล้วคนดี นอนนานแบบนี้พี่คิดถึงจนจะขาดใจ”  

พ่อครูพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคิดถึง 

ก่อนจะก้มลงไปจูบหน้าผากเนียนแล้วมองด้วยแววตาแสนรัก 

“คนดีของพี่” 

❤️ 

“ดวงจิตของแม่ลอยไปไกลแค่ไหนกันหนา พี่ไร้ปัญญาหาหรือใครกลั่นแกล้ง” เสียงเจือความเจ็บปวดเล็กน้อยถูกเอ่ยจากปากของคนแข็งทื่อในสายตาของใครหลาย ๆ คน แม้จะเป็นคนเก่งกาจในทุก ๆ เรื่องแต่กลับไม่มีใครรู้เลยว่าเขามีอะไรอยู่ในใจมากน้อยแค่ไหน 

“แม่แก้วเอ๋ย อดทนอีกนิดเถิดหนา” ใบหน้าหล่อเหลาของพ่อครูหันกลับมามองที่คนข้าง ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นสัมผัสที่แก้มเนียนเพื่อไม่ให้คนป่วยรู้สึกตัว 

“อื้อ” แต่คนป่วยที่หลับอยู่ก็ทำราวกับว่าเข้าใจในสิ่งที่พ่อครูพูด จึงได้ส่งเสียงออกมา พ่อครูจึงได้แต่ยกยิ้มมุมปากจาง ๆ 

❤️ 

 

“พ่อจ๋าพูดไม่เพราะเลย” แก้วพูดขึ้นก่อนจะทำหน้าไม่สบอารมณ์ 

“ใช่ ๆ” ส่วนกิ่งพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะยกแขนขึ้นกอดอกแล้วจ้องมองมาที่พ่อจ๋าอย่างไม่พอใจ 

“อะไรของพวกเอ็ง” 

“ก็พ่อจ๋าแม่จ๋าชอบกันแล้วนี่ พูดเพราะ ๆ สิจ๊ะ” 

“รู้เยอะ” พ่อครูอดไม่ได้ที่จะส่ายศีรษะกับความรู้เยอะของทั้งสองคน ถึงแม้จะเป็นผีที่อยู่มานานแต่ว่าเด็กอย่างไรก็คือเด็ก สองคนนี้ก็รู้กันแค่แบบเด็ก ๆ รู้เท่านั้นเอง ที่เห็นรู้เยอะแบบนี้ก็เพราะความแก่แดดแก่ลมทั้งนั้นแหละ 

“คิ ๆ ก็พ่อจ๋าจุ๊บ ๆ แม่จ๋าตรงนู้นเลยนี่จ๊ะ” แก้วว่าพร้อมชี้ไปที่อีกฝั่งหนึ่งซึ่งเป็นทางที่จะสามารถเดินไปยังที่นั่งที่เมื่อคืนนั้น ที่หอมหมื่นลี้และพ่อครูนั่งคุยกัน จากนั้นจึงหันไปหัวเราะคิกคักกันกับกิ่ง 

“แก่แดดจริง ๆ” 

“ฮึ่ย ๆ นั่นแหละ แต่พ่อจ๋าพูดเพราะ ๆ หน่อยสิจ๊ะ” 

“ข้าพูดไม่เพราะตรงไหน” พ่อครูถามก่อนจะยกแขนขึ้นกอดอกแล้วจ้องมองสองแสบที่ยืนอยู่กลางห้อง 

“ก็เนี่ย เอ็ง ๆ ข้า ๆ ไม่เห็นจะเพราะเลย” 

“แล้วจะให้ข้าทำยังไง” 

“สมัยนี้เขาก็แทนตัวเองน่ารัก ๆ ทั้งนั้นแหละจ้ะ อย่างเช่นว่า เค้า ตัวเอง เธอ ที่รัก เบบี๋ เบ๊บขา อ้วน เตง” แก้วทำหน้าเพ้อฝัน เคยได้ยินจากคลิปวิดีโอที่ชอบไปแอบดูโทรศัพท์ของคนนู้นคนนี้ส่วนใหญ่แล้ว เขาก็จะแทนตัวเองกันแบบนี้ทั้งนั้นและมันก็น่ารักมาก ๆ 

“แก้ว ๆ ดูหน้าพ่อเราด้วย” กิ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบสะกิดแขนแก้วขึ้นทันที ถ้าจะให้พ่อจ๋าของพวกเขามาแทนตัวเองแบบนั้นมันก็ไม่เข้ากับหน้าตา 

 

 

❤️ 

คำเตือน ⚠️ รบกวนคุณนักอ่าน อ่านคำเตือนก่อนนะคะ 

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวชายรักชาย (BL) 

นิยายเรื่องนี้แนว Mpreg คือผู้ชายท้องได้ ไม่มีการอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์ 

นิยายเรื่องนี้ มีเนื้อหาเกี่ยวกับไสยศาสตร์ วิญญาณ  

การเล่นคุณไสย อาคม มนตร์ดำ บทสวด  

ความตาย การบรรยายลักษณะของวิญญาณ  

เลือด การต่อสู้ที่ถึงแก่ชีวิต 

ฉากกิจกรรมทางเพศ (NC) 🔞 

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาโจ่งแจ้งบางช่วง ชื่อตัวละคร สถานที่ และการกระทำล้วนเป็นเรื่องสมมติ 

เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น อ่านเพื่อความบันเทิงค่ะ 

ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดเพราะความไม่รู้หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ไรท์ไม่ได้มีเจตนาลบหลู่แต่อย่างใด  

ไรท์กราบขอโทษคุณนักอ่านด้วยนะคะ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ  

❤️ 

สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก  

ทำซ้ำดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของ 

หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายให้ถึงที่สุด 

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว